Main Photo
Pełno nas a jakoby nikogo nie było
Informacje o zmarłym
Polski dziennikarz i publicysta kulinarny. Absolwent podyplomowych studiów gastronomicznych w USA (kucharz), prowadził i występował w wielu programach telewizyjnych związanych z gastronomią.


Jacek Jan Kuroń (ur. 3 marca 1934 we Lwowie, zm. 17 czerwca 2004 w Warszawie) – jeden z przywódców opozycji demokratycznej w PRL, polski działacz społeczny i polityczny, pedagog, historyk. Działacz ZHP, współzałożyciel KOR, dwukrotny Minister Pracy i Polityki Społecznej. Ojciec Macieja Kuronia.

Urodził się w 1934 roku w rodzinie o PPS-owskich tradycjach. W 1949 był działaczem Związku Młodzieży Polskiej (ZMP). Od 1952 roku pracował jako etatowy instruktor w wydziale harcerskim Stołecznego ZMP, wstąpił też wtedy do PZPR.

Założyciel w 1955 oraz w latach 1955-1961 komendant Kręgu Walterowskiego, następnie Hufca Walterowskiego. W latach 1957-64 pracował w Głównej Kwaterze ZHP.

W 1953 był przewodniczącym Zarządu Uczelnianego ZMP Politechniki Warszawskiej. W listopadzie 1953 roku został usunięty ze Związku Młodzieży Polskiej i PZPR za krytykę koncepcji ideowej ZMP.

W 1955 powstał Klub Krzywego Koła. On i Karol Modzelewski byli członkami tego klubu.

W 1957 roku ukończył Wydział Historyczny UW. Autor (1964, wraz z Karolem Modzelewskim) Listu otwartego do Partii, krytykującego z pozycji trockistowskiego marksizmu biurokratyzację i klasowy charakter reżimu PRL. Na jego miejsce proponował "demokrację robotniczą", z takimi rozwiązaniami jak referendum, gdzie podejmowano by decyzję jaka część dochodu narodowego miałaby być konsumowana, a jaka przeznaczona na inwestycje. Robotnicy przyjmowaliby w "kolektywny" sposób decyzje dotyczące planu gospodarczego. Został za to skazany na 3 lata więzienia w 1965, ale zwolniono go w 1967.
Ostatnio dodane wpisy
29.12.2011 20:03